شورها در دو جهان انگیزند
بی گمان دردل و جان بنشینند
سخنانی که زدل برخیزند
دل را باید تکاند!مثل یک پتو
و حرف ها را باید دید!...مثل غبار های پتوی تکانیده
ومن...آن قدر غبار مانده در دل دارم ...که باده کهن آورده ام
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
نوشته های پیشین
بهمن ۱۴۰۴
آذر ۱۴۰۴
آبان ۱۴۰۴
مهر ۱۴۰۴
مرداد ۱۴۰۴
تیر ۱۴۰۴
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
بهمن ۱۴۰۳
دی ۱۴۰۳
دی ۱۴۰۲
تیر ۱۴۰۲
خرداد ۱۴۰۲
شهریور ۱۴۰۱
مرداد ۱۴۰۱
تیر ۱۴۰۱
فروردین ۱۴۰۱
بهمن ۱۴۰۰
آبان ۱۳۹۹
شهریور ۱۳۹۹
تیر ۱۳۹۹
خرداد ۱۳۹۹
آبان ۱۳۹۸
مهر ۱۳۹۸
شهریور ۱۳۹۸
مرداد ۱۳۹۸
خرداد ۱۳۹۸
اردیبهشت ۱۳۹۸
فروردین ۱۳۹۸
بهمن ۱۳۹۷
دی ۱۳۹۷
آذر ۱۳۹۷
آبان ۱۳۹۷
مهر ۱۳۹۷
شهریور ۱۳۹۷
آرشيو
پیوندها
قهر نکن عزیزم !
همیشه که عشق
پشت پنجره هامان ؛ سوت نمی زند
گاهی هم باد
شکوفه های آلوچه را می لرزاند
دنیا همیشه قشنگ نیست
پاشو عزیزم !
برایت یک سبد گل, نرگس آورده ام
با قصهء آدم ها روی پل
آدم ها روی پل راه می روند
آدم ها روی پل می ترسند
آدم ها
روی پل
می میرند
ویسواوا شیمبورسکا
بیست و هفتم فروردین هزاروسیصدو نودو چهار
خانم " ویس واوا شیم بورس کا " ؛ شاعر و مقاله نویس لهستانی وبرنده نوبل, هزارو نهصدو نودو شش
میلادی است .
ویسو اوا ( ویسلاوا) در هشتادو نه سالگی برای همیشه رفت .